Μπορεί η Deutsche Bank να ρίξει τη Μέρκελ (και το ευρώ);

Κατά τους πλέον απαισιόδοξους - και κινδυνολόγους ίσως -οικονομικούς αναλυτές μια ενδεχόμενη κατάρρευση της Deutsche Bank θα προκαλούσε παγκόσμιο σοκ πενταπλάσιας ισχύος από εκείνο της Lehman Brothers. Κατά το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η μεγαλύτερη τράπεζα της Γερμανίας αποτελεί σήμερα τον «υπ’ αριθμόν ένα παγκόσμιο συστημικό κίνδυνο». Και σύμφωνα με την βρετανική Telegraph, η κρίση στη Deutsche Bank μπορεί να ρίξει την 'Ανγκελα Μέρκελ και, μαζί της, και όλο το οικοδόμημα του ευρώ.

Το πού σταματά η δραματοποίηση και πού φτάνει ο πραγματικός κίνδυνος το αποτιμούν ξανά αυτές τις μέρες οι αγορές και το έως τώρα «ταμείο» μάλλον δεν είναι ενθαρρυντικό: Η μετοχή της Deutsche Bank έχει χάσει από τις αρχές της χρονιάς έως τώρα πάνω από το 50% της αξίας της, η κεφαλαιοποίησή της έχει πέσει στα 14,5 δισεκατομμύρια ευρώ – ήτοι, και σε όρους δολαρίων, μόλις 2 δισ. δολάρια πάνω από το πρόστιμο των 14 δισ. δολαρίων που καλείται να καταβάλει στις ΗΠΑ – και ο Βρετανός διευθύνων σύμβουλος της τράπεζας Τζον Κράιαν έχει ήδη δρομολογήσει πρόγραμμα περικοπών με μείωση προσωπικού κατά 25% και πωλήσεις θυγατρικών του ομίλου στο εξωτερικό.

Τα σενάρια κρατικής διάσωσης

Σ’ αυτό το κλίμα οι διαρροές περί κρατικών σχεδίων διάσωσης διαδέχονται η μία την άλλη, με τελευταίο το χθεσινό δημοσίευμα της Die Zeit που έφερε τη γερμανική κυβέρνηση να επεξεργάζεται σενάρια ακόμη και για απ’ ευθείας μεταβίβαση στο κράτος του 25% της Deutsche Bank.

Τα εν λόγω σενάρια διαψεύστηκαν ακαριαία από το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών, όπως συνέβη και με τις πληροφορίες του Focus για αίτημα κρατικής ενίσχυσης από την ηγεσία της τράπεζας. Η βαθιά ζημιογόνος όμως, και όλο πιο αγωνιώδης, πορεία της Deutsche Bank ίσως δοκιμάσουν σύντομα την αντοχή τόσο των εν λόγω διαψεύσεων όσο και του δόγματος «ουδετερότητας» της γερμανίδας καγκελαρίου.

Ο πόλεμος Σόιμπλε κατά Ντράγκι

Τα προβλήματα για τη γερμανική τράπεζα ξεκίνησαν, και εξακολουθούν να εστιάζονται, στον επενδυτικό της κλάδο. Με το ιλιγγιώδες άνοιγμα των 72,8 τρισ. δολαρίων στην αγορά παραγώγων και με το 85% του τζίρου της να προέρχεται από τον επενδυτικό κλάδο, η Deutsche Bank ψάχνει πυξίδα σε μια εποχή όπου, πλέον, είναι πολύ δύσκολο να ρισκάρει και να «τζογάρει» για μεγάλα κέρδη.

Με το κύρος της τραυματισμένο από μια σειρά σκανδάλων – ανάμεσά τους και την υπόθεση χειραγώγησης του Libor που της κόστισε πρόστιμο 1,7 δισ. στερλινών – η Deutsche Bank επιχείρησε ανεπιτυχώς να προσαρμοστεί τα τελευταία χρόνια στους νέους, αυστηρότερους τραπεζικούς κανόνες που βάζουν φρένο στις πρακτικές ανάληψης ρίσκου και, κατ΄επέκταση, και στα περιθώρια κέρδους των τραπεζών. Τα εν λόγω περιθώρια, δε, περιορίζουν ακόμη περισσότερο και τα χαμηλά επιτόκια, γεγονός που οι αναλυτές θεωρούν ότι συνδέεται στενά και με τον πόλεμο που έχει κηρύξει ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε κατά του Μάριο Ντράγκι και της χαλαρής νομισματοπιστωτικής πολιτικής της ΕΚΤ.

Το αμερικανικό πρόστιμο-μαμούθ

Το πρόγραμμα περικοπών που εξήγγειλε ο Τζον Κράιαν ανέκοψε προσωρινά, πριν από λίγους μήνες, τις ανησυχίες, όμως τη χαριστική βολή ήρθε να δώσει η επιβολή του προστίμου των 14 δισ. δολαρίων από τις αμερικανικές αρχές για την υπόθεση με τις παράτυπες πωλήσεων ομολόγων της στεγαστικής αγοράς στις ΗΠΑ πριν από μια δεκαετία.

Κατά τον γερμανικό Τύπο το σοκ ήταν πολύ πιο ισχυρό απ’ ό,τι άφησε να διαφανεί το Βερολίνο, καθώς η ηγεσία της Deutsche Bank ανέμενε ότι το πρόστιμο δεν θα ξεπερνούσε τα 2,5 δισ. δολάρια. Και, παρά τη δημόσια αποστασιοποίηση, εξίσου ισχυρή ήταν και η πολιτική δυσαρέσκεια που κατευθύνθηκε από τη γερμανική καγκελαρία προς την Ουάσιγκτον.

Στο δια ταύτα όμως, το ανοιχτό ερώτημα που θέτουν επιτακτικά πλέον οι αγορές είναι εάν όντως η Deutsche Bank αντέχει να πληρώσει τα 14 δισ. δολάρια χωρίς τριγμούς που θα απειλούσαν με ντόμινο σύσσωμο το τραπεζικό γερμανικό σύστημα.

Τα διλήμματα της Μέρκελ

Τη δε απάντηση είναι πολύ πιθανό να κληθεί να τη δώσει η ίδια η 'Ανγκελα Μέρκελ, εάν το πρόγραμμα πωλήσεων περιουσιακών στοιχείων ή και ενδεχόμενη αύξηση μετοχικού κεφαλαίου αποδειχθούν ανεπαρκείς. Σε αυτή την περίπτωση, η μόνη διαφυγή θα είναι η κρατική στήριξη – μια προοπτική, που η Γερμανίδα καγκελάριος απορρίπτει, αυτή τη στιγμή, κατηγορηματικά.

Πρόκειται για μια απάντηση πολιτικά αναμενόμενη αυτή τη στιγμή. Η Μέρκελ που άφησε τις ελληνικές τράπεζες στην τύχη τους το 2009, που εισήγαγε κι έκανε σημαία της τους κανόνες του bail in και αρνήθηκε σθεναρά την οποιαδήποτε κρατική στήριξη στο ιταλικό τραπεζικό σύστημα εφέτος, δεν μπορεί να διανοηθεί να ζητήσει από τους Γερμανούς φορολογούμενους να στηρίξουν την Deutsche Bank – έστω κι εάν πρόκειται για τη δική τους τράπεζα.

Μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης

Κατά τους αναλυτές, ωστόσο, η Μέρκελ βρίσκεται απλώς μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης. «Η πολιτική προοπτική μιας κρατικής διάσωσης είναι φρικτή, αλλά οι οικονομικές συνέπειες μιας κατάρρευσης της Deutsche Bank είναι ακόμη χειρότερες», έγραψε χαρακτηριστικά η Telegraph, προσθέτοντας: «Αποκλείοντας την κρατική διάσωση, η Μέρκελ ίσως λύνει το άμεσο πολιτικό πρόβλημα. Εάν η κρίση επιδεινωθεί όμως, όπως είναι πιθανό, ουδείς μπορεί να σκεφτεί ότι θα επιμείνει στην ίδια γραμμή. Μιας μορφής διάσωσης θα υπάρξει με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο, και τότε τα πράγματα θα είναι πολύ χειρότερα.

Διότι στην πραγματικότητα, όπως επισημαίνουν οι αναλυτές της εφημερίδας, η Μέρκελ παίζει ένα πολύ επικίνδυνο παιχνίδι με τη Deutsche Bank. Εάν η άρνησή της για κρατική στήριξη οδηγήσει τη Deutsche Bank στο χείλος της κατάρρευσης, αυτό θα σημάνει αυτομάτως το τέλος της καγκελαρίας της. Κι εάν επιχειρήσει να τη σώσει την ύστατη ώρα, τότε θα κλονιστεί το ευρώ λόγω της παραβίασης των κανόνων, που η ίδια η καγκελάριος επέβαλε...

________________

http://tvxs.gr/news/eyropi-eop/mporei-i-deutsche-bank-na-riksei-ti-merkel-kai-eyro

Αδημοσίευτη αλληλογραφία του Έλγιν για τα Γλυπτά του Παρθενώνα: «Θα συνεχίσω να πριονίζω τα ανάγλυφα»

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

26 Σεπτεμβρίου 2016

«Θα συνεχίσω τις ανασκαφές με την πιο μεγάλη θέρμη στο Ναό της Αθηνάς και θα συνεχίσω να πριονίζω τα ανάγλυφα» έγραφε στην αλληλογραφία του με τον Ελγιν ο βοηθός του

«Είναι μία εργασία που απαιτεί χρόνο- Σε περίπτωση που δεν είναι δυνατόν να έχουμε το σύνολο της Πανδρόσου εγώ δεν απελπίζομαι για μία από τις Καρυάτιδες».

Ο κόσμος, που είχε κατακλύσει το αμφιθέατρο του Μουσείου Ακρόπολης για το διήμερο διεθνές επιστημονικό συνέδριο «Τα γλυπτά του Παρθενώνος: 200 χρόνια από την ιδιοποίησή τους από το Βρετανικό Μουσείο» (διοργάνωση του «Συλλόγου των Αθηναίων»), άκουγε με κομμένη ανάσα.

Το παραπάνω απόσπασμα (με ημερομηνία 5 Ιανουαρίου 1802) από τις επιστολές που έστειλε στον εργοδότη του Έλγιν ο Ιταλός ζωγράφος Τζοβάνι Μπατίτσα Λουζιέρι, ο άνθρωπος που συνέβαλε καταλυτικά στην άνευ προηγουμένου βίαιη απόσπαση των Γλυπτών του Παρθενώνα -και όχι μόνο-, ήταν μέρος όσων ανέφερε στην ανακοίνωσή της η Τατιάνα Πούλου, αρχαιολόγος της Εφορείας Αρχαιοτήτων Αθηνών, που ερεύνησε το αδημοσίευτο σήμερα Αρχείο Έλγιν.

Όσα ακόμα ακούστηκαν, ίσως για πρώτη φορά μπροστά σε κοινό από τότε που γράφτηκαν, προκάλεσαν έντονο ενδιαφέρον, αλλά και αποτροπιασμό:

«Ελπίζω να μην μου δημιουργήσουν καμία δυσκολία για να συνεχίσω την ανασκαφή στο Ναό της Αθηνάς και να μπορέσω να πάρω στην κατοχή μου όλα τα τμήματα γλυπτών που θα βρω.

Ο κύριος Χάντ έγραψε στην Εξοχότητά σας για λογαριασμό μου να προσκομίσετε στην Αθήνα μία δωδεκάδα πριόνια για μάρμαρο, διαφόρων μεγεθών το συντομότερο δυνατό. Μου χρειάζονται τρία ή τέσσερα, 20 πόδια μακριά ώστε να κόψω ένα μεγάλο ανάγλυφο, το οποίο δεν μπορεί να μετακινηθεί, χωρίς να μειώσουμε το βάρος του» (20 Σεπτεμβρίου 1801).

«Κάνω ό, τι μπορώ για να αυξήσω τη συλλογή σας, Μιλόρδε. Πήρα την άδεια του Δισδάρη να κατεβάσω ένα δωρικό κιονόκρανο από τον Παρθενώνα, αλλά πρέπει να το πριονίσω στα δύο, αν το άλλο είναι αρκετά μεγάλο, αυτό είναι τεράστιο. Οι πόρτες του κάστρου δεν είναι τόσο μεγάλες για να μπορέσει να περάσει» (4 Οκτωβρίου 1802).

Ο Τζοβάνι Μπατίστα Λουζιέρι είχε προσληφθεί από τον Έλγιν μαζί με άλλους καλλιτέχνες από την Ιταλία για να κάνουν εκμαγεία και να προετοιμάσουν λεπτομερή αρχιτεκτονικά σχέδια.

Τα όσα διαδραματίστηκαν τα έτη 1801-1804, με πρωταγωνιστή τον Ιταλό ζωγράφο, έγιναν μέρος μιας πολύ σημαντικής ανακοίνωσης που κέρδισε τις εντυπώσεις.

Εξίσου ενδιαφέρουσες όμως ήταν και οι υπόλοιπες ομιλίες, όπως αυτή της Μαρίας Ιωαννίδου, πολιτικού μηχανικού και επίτιμης διευθύντριας της Υπηρεσίας Συντήρησης Μνημείων Ακροπόλεως (ΥΣΜΑ), η οποία αναφέρθηκε σε ένα θέμα που μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει ιδιαίτερα γνωστό στο ευρύ κοινό: Στα αρχιτεκτονικά μέλη των μνημείων της Ακρόπολης (Παρθενώνα, Ερέχθειο, Αθηνά Νίκη), που επίσης λεηλατήθηκαν από τον Έλγιν την περίοδο 1801- 1804 και σήμερα βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο.

«Οι αναστηλώσεις των μνημείων από την Επιτροπή Συντήρησης Μνημείων Ακροπόλεως (ΕΣΜΑ) αποτέλεσαν ιδανική χρονική συγκυρία για την επιστροφή και επαναφορά στα μνημεία των αυθεντικών μελών.

Ήταν μια ευκαιρία η οποία δυστυχώς παρέμεινε ανεκμετάλλευτη», ανέφερε η κ. Ιωαννίδου, συμπληρώνοντας ότι παρά τις κατά εποχές προσπάθειες της ελληνικής πλευράς, το αίτημα επιστροφής των αρχιτεκτονικών μελών των μνημείων δεν είχε θετική ανταπόκριση.

«Ίσως επειδή συνδεόταν από βρετανικής πλευράς με τη διεκδίκηση των γλυπτών του Παρθενώνα: Ενδεχομένως η υποχώρηση στα αρχιτεκτονικά μέλη θα οδηγούσε σε ανάλογη υποχώρηση στα γλυπτά. Ωστόσο, η τοποθέτηση των αντιγράφων τους στις θέσεις των αυθεντικών μελών -όπου αυτό έχει γίνει- δεν αποτελεί οριστική αποδοχή της παραμονής τους στο Βρετανικό Μουσείο, καθώς το θέμα παραμένει ανοικτό και επίκαιρο», σημείωσε η ομιλήτρια.

πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το άκρως αισιόδοξο σενάριο της «Financial Times» για την Ελλάδα

ΔΙΕΘΝΗΣ ΤΥΠΟΣ

Επτά σενάρια, τα οποία μπορεί να αποδείξουν ότι οι καταστροφολόγοι για την πορεία της ΕΕ είναι αναίτια απαισιόδοξοι, καταγράφει ο Tony Barber σε άρθρο του στην εφημερίδα Financial Times.

«Κατά περιόδους, μπορεί να φαίνεται ότι μόνο ένας που πάσχει από παραισθήσεις θα τολμούσε να πει ότι, τους επόμενους 12 μήνες, η ΕΕ θα αποφύγει τους επικίνδυνους βράχους και θα πλεύσει σε πιο ήρεμα νερά. Ωστόσο, δεν είναι υποχρεωτικό να πηγαίνει πάντα λάθος ό, τι μπορεί να πάει λάθος», σημειώνει χαρακτηριστικά ο συντάκτης.

Ένα από τα σενάρια αυτά αφορά μάλιστα στην Ελλάδα. «Σε ένα έβδομο (σενάριο), η Ελλάδα συμφωνεί με τους πιστωτές της, λαμβάνει την επόμενη δόση από τη χρηματοδοτική βοήθεια και έρχεται πιο κοντά στη μακροπρόθεσμη ελάφρυνση του χρέους», γράφει ο συντάκτης του άρθρου.

Στο πρώτο σενάριο, σημειώνει ο Barber, η 'Ανγκελα Μέρκελ ανακάμπτει από τις ήττες στις εκλογές στα κρατίδια του Μεκλεμβούργου - Δυτικής Πομερανίας και του Βερολίνου και επανεκλέγεται καγκελάριος στις εθνικές γερμανικές εκλογές το επόμενο έτος. Σχηματίζει κυβέρνηση με τους Σοσιαλδημοκράτες, τους Ελεύθερους Δημοκράτες, τους Πράσινους ή κάποιον συνδυασμό των κομμάτων αυτών. Η Γερμανία προσφέρει έτσι ουσιαστική πολιτική σταθερότητα στο κέντρο της Ευρώπης για την επόμενη τετραετία.

Στο δεύτερο σενάριο, ο πρώην πρωθυπουργός της Γαλλίας, Αλέν Ζιπέ, κερδίζει τις προεδρικές εκλογές της Γαλλίας, που θα γίνουν σε δύο γύρους, τον Απρίλιο και τον Μάιο. Αυτό είναι εύλογο, σημειώνει ο αρθρογράφος, επειδή ο Ζιπέ προηγείται στη δεξιά παράταξη. Θα κέρδιζε όχι μόνο τον σοσιαλιστή υποψήφιο, αλλά και τη Μαρίν Λεπέν, που είναι υποψήφια του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου.

Στο τρίτο σενάριο, ο Ολλανδός λαϊκιστής πολιτικός Γκέρτ Βίλντερς, που είναι κατά των μεταναστών, και το κόμμα του PVV, δεν έχουν την καλή επίδοση που αναμένεται στις εκλογές του Μαρτίου στην Ολλανδία. Το κόμμα VVD του Μαρκ Ρούτε, που είναι πρωθυπουργός από το 2010, παραμένει στην εξουσία επικεφαλής ενός μετριοπαθούς συνασπισμού.

Στο τέταρτο σενάριο, η εκλογή του Ζιπέ, της Μέρκελ και του Ρούτε δημιουργεί μία εποικοδομητική ατμόσφαιρα για συζητήσεις με την πρωθυπουργό της Βρετανίας, Τερέζα Μέι, για τους όρους της αποχώρησης της χώρας από την ΕΕ.

Στο πέμπτο σενάριο, οι προεδρικές εκλογές της Αυστρίας τον Δεκέμβριο κερδίζονται από τον Αλεξάντερ Βαν Ντερ Μπέλεν, τον ανεξάρτητο υποψήφιο υπέρ της ΕΕ, ο οποίος νικά τον Νόρμπερτ Χόφερ του ακροδεξιού κόμματος της Ελευθερίας. Στο έκτο σενάριο, η Ισπανία σχηματίζει τελικά κυβέρνηση, ίσως μετά από τη διενέργεια εκλογών τον Δεκέμβριο, των τρίτων σε ένα 12μηνο.

«Και τα επτά σενάρια έχουν καλές πιθανότητες να επαληθευθούν. Δεν υπάρχουν, λοιπόν, σύννεφα στον ευρωπαϊκό ορίζοντα; Σε ένα όγδοο σενάριο, ο Ντόναλντ Τραμπ εκλέγεται Πρόεδρος των ΗΠΑ», καταλήγει το άρθρο.

__________
από το: http://www.newsbomb.gr/kosmos/news/story/729571/to-akros-aisiodoxo-senario-tis-financial-times-gia-tin-ellada#ixzz4KpnFhGAN

«Γέννησα σε δημόσιο μαιευτήριο στο Λουξεμβούργο» – μια εμπειρία άγνωστη για τη χώρα μας

 ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ 

by Έλφη Κουφογιώργου

Και τις δυο φορές όμως είχα την τύχη να γεννήσω στο δημόσιο μαιευτήριο της πόλης του Λουξεμβούργου. Την πρώτη μου κόρη τη γέννησα την πιο κρύα ημέρα του Δεκέμβρη του 2012 με χιόνι, τη δεύτερη κόρη μου την πιο ζέστη ημέρα του Ιουλίου του 2014, είχε 30 βαθμούς στο Λουξεμβούργο και η ζέστη σε συνδυασμό με την υγρασία έκαναν την ατμόσφαιρα αποπνικτική.

Εκτός από το γεγονός πως το μαιευτήριο ήταν πεντακάθαρο, άρτια εξοπλισμένο, με μονόκλινα (μόνο) δωμάτια, ήταν τα εξής που έκαναν τον τοκετό και τη διαμονή μου εκεί να μοιάζει με παραμύθι:

– Αυστηρή πολιτική του νοσοκομείου το βρέφος να είναι 24 ώρες το 24ωρο με τη μαμά – δεν αποχωρίστηκα το μωρό μου ούτε λεπτό. Ακόμα και όταν χρειαζόταν κάποια ιατρική εξέταση για το μωρό , η παιδίατρος ήρθε στο δωμάτιο. Επίσης μου παραχωρήθηκε ειδικό κρεβατάκι που εφάπτονταν στο κρεβάτι μου και το μωράκι μου κοιμόταν ακριβώς δίπλα μου κάτι που με βοήθησε πολύ με το θηλασμό.

Το μωρό μου γεννήθηκε σε μία αίθουσα τοκετού με χαμηλό φωτισμό, με μουσική από cd δικό μου που είχα φέρει από το σπίτι και με παρουσία τριών ανθρώπων: του συζύγου μου, της μαίας και του γιατρού. Φανταστείτε το μωρό να έρχεται στο ξένο αφιλόξενο εξωτερικό περιβάλλον με ήχους κλασικής μουσικής και απαλό φωτισμό που δεν είχε μεγάλη διαφορά από τη μήτρα.

Και φυσικά με το που γεννήθηκε, μετά από τα απαραίτητα που γίνονται σε κάθε γέννα, το μωρό μου τοποθετήθηκε γυμνό skin to skin πάνω στο στήθος μου. Η μαία με καθοδήγησε στο θηλασμό και δεν έφυγε από δίπλα μου μέχρι που βεβαιώθηκε ότι το μωρό έπιασε θηλή και ρούφουσε πεινασμένα το δώρο της ζωής : το πρωτόγαλα.

Στο δωμάτιο είχα ένα μαγικό κόκκινο κουμπί: κάθε φορά που ήθελα κάτι , ή ένιωθα πως κάτι δεν πήγαινε καλά πχ με το θηλασμό το πάταγα και ερχόταν η βοήθεια – ευγενέστατες χαμογελαστές μαίες 24 ώρες το 24ώρο να με βοηθούν να μου κρατούν συντροφιά να απαντούν στις εκατομμύρια ερωτήσεις μου. Με βοήθησαν πολύ με το θηλασμό και ούτε λόγος για συμπλήρωμα ή ξένο γάλα. Και πιστέψτε με δεν ήταν καθόλου εύκολος ο θηλασμός την πρώτη φορά.

Δε έχω εμπειρία στην Ελλάδα σε τοκετό σε μαιευτήριο, και δη δημόσιο, αλλά θυμάμαι σαν επισκέπτρια πόσος κόσμος μαζευόταν δίπλα στο νεογέννητο και στη μαμά και πόση φασαρία γινόταν. Στο Λουξεμβούργο ήταν ήσυχα, ούτε ορδές επισκεπτών, ούτε πολλά μπαλόνια, αρκουδάκια, γλυκά , συγγενείς, μακρινοί συγγενείς κλπ κλπ. Ήμουν κυρίως εγώ και το μωρό μου, άκουγα καθαρά τον ήχο του μωρού που θηλάζει και θήλαζα όποτε το ζητούσε το μωρό χωρίς περιορισμό. Αν ήθελα να είμαι τελείως μόνη στο δωμάτιο έβαζα μια ταμπελίτσα στην πόρτα που έγραφε: αυτή τη στιγμή πίνω το γάλα της μαμάς μου, παρακαλώ να περάσετε αργότερα να με δείτε – ευχαριστώ.

Υπάρχουν πολλά ακόμα στα οποία μπορώ να αναφερθώ όπως το άψογο φαγητό, η σχολαστική καθαριότητα του δωματίου, η συνεχής παρακολούθηση από τις μαίες και τους γιατρούς τόσο της δικής μου υγείας, όσο και του μωρού, το δωρεάν τεστ για την ακοή του μωρού 2 μέρες μετά τη γέννησή του, τα ομαδικά πρωινά με τις άλλες μαμάδες με πιστοποιημένη σύμβουλο γαλουχίας που μας ενημέρωνε για το θηλασμό και απαντούσε στις ερωτήσεις μας και άλλα πολλά.

Ξέρω τι θέλετε να με ρωτήσετε: τί πλήρωσα για όλα αυτά: η απάντηση είναι τίποτα. Τίποτα απολύτως.

Πριν φύγω από το μαιευτήριο πέρασα από ένα μικρό τεστ: έπρεπε να απαντήσω σε κάποιες ερωτήσεις όπως οι παρακάτω: (χαριτολογώντας η μαία μου είπε ότι αν δεν απαντήσω σε αυτές τις ερωτήσεις δε θα με αφήσουν να φύγω από το μαιευτήριο) 

1. Από ποια θερμοκρασία και πάνω σε περίπτωση πυρετού πρέπει να πάω αμέσως το μωράκι στο μαιευτήριο; 

2. Πού μπορώ να απευθυνθώ αν υπάρξει κάποιο πρόβλημα με το μωρό ή πρόβλημα στο θηλασμό; 

3. Πώς ξέρω ότι το μωρό μου θηλάζει ικανοποιητικά; 

4. Χρειάζεται κάποιο άλλο ρόφημα ή τροφή το μωρό τους πρώτους 6 μήνες της ζωής του εκτός από το γάλα της μαμάς;

Ειλικρινά δεν ξέρω αν μετά από την εξαντλητική 12ωρη πρώτη γέννα, αν δεν υπήρχαν όλα αυτά, αν θα κατάφερνα να θηλάζω. Δεν ξέρω αν θα πατούσα γερά στα πόδια μου βγαίνοντας από το μαιευτήριο. Αλλά δε με ένοιαζε και πολύ – είχα δικαίωμα 5 επισκέψεων μαίας στο σπίτι από τη στιγμή που έφυγα από το μαιευτήριο – και πάλι χωρίς να πληρώσω κάτι. Ήταν όλα καλυμμένα από την ασφάλεια

Με τα χρόνια μιλώντας και με άλλες μαμάδες εδώ διαφόρων εθνικοτήτων, και για να σας προλάβω ότι δεν είχα ιδιαίτερη δύσκολη γέννα, το επίπεδο παροχής υπηρεσιών είναι επίσης πολύ υψηλό και σε περίπτωση πρόωρων μωρών και δύσκολων καταστάσεων.

Τελικά το επίπεδο ενός λαού φαίνεται από τον τρόπο που φέρεται στα ζώα και στα νεογέννητα. Και σίγουρα το Λουξεμβούργο έχει πολλά να μας πει πάνω σε αυτό.

____________
http://www.themamagers.gr/gennisa-se-dimosio-meeftirio-sto-louxemvourgo-mia-ebiria-agnosti-gia-ti-chora-mas/

Κιόσκι.online: To web radio των προσφύγων

Κιόσκι.online: To web radio των προσφύγων:    ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ    shabab_web_radio.jpg Μετανάστες, πρόσφυγες, Ελληνες και Ευρωπαίοι πολίτες μπαίνουν παρέα στο στούντιο του ...

Σημαντικός ο ρόλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

Οπτικές γωνίες - Θεσμικά όργανα − Κύπρος − 25-02-2016

 

Στον κομβικό ρόλο που έχει να διαδραματίσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για να μπορέσει η Ευρωπαϊκή Ένωση να ξεπεράσει τις κρίσεις και τις προκλήσεις που παρουσιάζονται ενώπιον της αναφέρθηκαν οι Ευρωβουλευτές Ελένη Θεοχάρους και Νεοκλής Συλικιώτης στο πλαίσιο της εκδήλωσης που έγινε στις 15 Ιανουαρίου με αφορμή τον απολογισμό δράσεων του Γραφείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Κύπρο για το 2015. Η εκδήλωση έγινε στο Σπίτι της ΕΕ στη Λευκωσία.

Οι δυο Ευρωβουλευτές είχαν την ευκαιρία επίσης να συνομιλήσουν με αρκετούς από τους 'συνεργάτες' και φίλους του Γραφείου του ΕΚ στην Κύπρο παρουσιάζοντας τις προτεραιότητες και τα πλάνα δράσης τους για το έτος 2016. Μεταξύ άλλων παρών στην εκδήλωση ήταν και ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος Νίκος Χριστοδουλίδης ο οποίος και εξήρε τη δράση του Γραφείου του ΕΚ. 

Προηγουμένως ο Επικεφαλής του Γραφείου του ΕΚ, Αντρέας Κεττής, είχε προβεί σε μια σύντομη παρουσίαση του έργου του Γραφείου κατά το 2015 αναπτύσσοντας και τους στόχους για το 2016. Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν επίσης εκπρόσωποι κομμάτων, ακαδημαϊκοί, δημοσιογράφοι και εκπρόσωποι μη κυβερνητικών οργανισμών.

Oxymore est un voyage agréable, KANI KARAVA,

OXYMORE

Συγγραφέας: KARAVA, KANI & ΚΑΡΑΒΑ, ΚΑΝΗ
Έτος έκδοσης: 2016
ΣΕΛ.: 280
Τίτλος πρωτοτύπου: Σχήμα οξύμωρον
Γλώσσα πρωτοτύπου: Ελληνικά
Μετάφραση: Volkovitch, Michel

L’ histoire commence à Athènes, dans la tempête des événements de '73, peu avant la révolte de l’école polytechnique. Cette époque sera à jamais marquée par la mobilisation des étudiants et la situation politique qui ira en se dégradant. 

Lìsa Theotoki, l’héroïne, est professeur de français, politiquement de gauche et même active au parti communiste. Elle est mariée avec Panagiotis "le petit", individu ambitieux et opportuniste, sans idéologie politique particulière, mais ayant jeté ses filets dans toutes les eaux politiques, quelles qu’elles soient. Ils ont une fille, Annèta.

A cette époque, leurs relations se trouvent à un tournant critique, mais Lìsa, ébranlée par l’agitation politique du temps et par les souvenirs d’une révélation alors qu’elle était adolescente, révélation qui la castrera psychologiquement, n’est pas en mesure de faire face aux événements. 

Plan après plan, les personnages de son entourage familial, entourage proche et lointain, vont paraître l’un après l’autre et, révélant leurs problèmes, prendre une part active à l’histoire. 

Les époques se succèdent l’une à l’autre et les personnages changent de places et de mode de vie, soit ils se réengagent, se révoltent, soit ils continuent leur marche tranquille.

Oxymore est un voyage agréable, plein de réalisme et de vraisemblance, de vivacité et de réflexion. L’amour, la politique, l’idéologie, le féminisme, la recherche d’une vie personnelle indépendante sont au coeur de la narration et du voyage.

~~~~~~~~~~~~~~~

KARAVA, KANI

Kani Karava est née à Ftelia, petit village au nord de la Grèce. Elle a fait des études de journalisme et de l'art de la rhétorique, et après avoir travaillé pendant deux ans dans un grand journal d’Athènes, elle a passé un concours ...περισσότερα

ΚΑΡΑΒΑ, ΚΑΝΗ

H Kανή Kαραβά γεννήθηκε στη Φτελιά της Δράμας όπου και τελείωσε το σχολείο. Σπούδασε δημοσιογραφία και δημοσιολογία. Σήμερα ζει στις Bρυξέλλες και εργάζεται στη Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Από τις εκδόσεις Κέδρος κυκλοφορούν τα μυθιστορήματά της Ένας αιώνας… μια ...περισσότερα

____________________

http://www.kedros.gr/product_info.php?products_id=8549#.VraKusQL0P0.facebook