«Ακραία στάση και απαιτήσεις δυναμιτίζουν τη συμφωνία»

  Αλέξης Τσίπρας, σύνοδος κορυφής, Βρυξέλλες, διαπραγμάτευση 

tsipras8-630.jpg

Αλέξης Τσίπρας: «Η Ελλάδα δεν χρειάζεται αυτή τη στιγμή νέα υφεσιακά μέτρα, 

αλλά ατζέντα για ανάπτυξη, επενδύσεις και διαρθρωτικές αλλαγές» | EUROKINISSI

Συντάκτης: 

efsyn.gr

*

Στις προτάσεις που έκανε η ελληνική κυβέρνηση αναφέρθηκε ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, στην παρέμβασή του κατά τη Σύνοδο Κορυφής, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές.

Στόχος ήταν να ενημερώσει τους περισσότερους ηγέτες, οι οποίοι δεν γνωρίζουν για τη σύγκλιση των απόψεων, την πρόοδο που έχει σημειωθεί και τις προσπάθειες που έχουν γίνει το τελευταίο χρονικό διάστημα.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, ο Αλέξης Τσίπρας είπε πως οι προτάσεις της ελληνικής κυβέρνησης απαντούσαν στην ουσία στις απαιτήσεις-προτάσεις των θεσμών που υποβλήθηκαν το προηγούμενο διάστημα. Σε αυτές τις προτάσεις, ανέφερε, υπάρχουν μέτρα για την κάλυψη του δημοσιονομικού κενού, μετρήσιμα και συγκεκριμένα, ενώ για τις περιπτώσεις που υπήρχαν διαφωνίες κατατέθηκαν ισοδύναμα.

Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε επίσης στην περίπτωση της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας, όπου υπήρξε ευελιξία μεταξύ των προτάσεων των θεσμών και των επιλογών των κυβερνήσεων. Τόνισε στους ομολόγους του ότι η ελληνική κυβέρνηση είναι μια νέα κυβέρνηση, με διαφορετικές προτεραιότητες, αλλά επειδή θέλει να απαντήσει με ισοδύναμα, προτείνει τα δικά της μέτρα, ώστε να καλύπτονται ποσοτικά τα μέτρα που προτείνονται από την πλευρά των θεσμών.

Επιπλέον, στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού, μετέφερε στους δημοσιογράφους πως κατά τη συζήτηση για την ΟΝΕ, ο Αλ. Τσίπρας έκανε τη σύνδεση με το ελληνικό ζήτημα, λέγοντας ότι υπάρχει ένα δημοκρατικό κενό ανάμεσα σε αυτό που επιβάλλουν οι κανόνες της ευρωζώνης και αυτό που θέλουν οι λαοί της Ευρώπης.

Η Ελλάδα, είπε, είναι μία περίπτωση που η αντίθεση αυτή είναι ξεκάθαρη, και ενώ έχει πει από την πρώτη στιγμή ότι επιθυμεί να κινηθεί εντός κανόνων, ζητά ταυτόχρονα να γίνει σεβαστή η λαϊκή έκφραση.

Επιπλέον, τόνισε πως η Ελλάδα δεν χρειάζεται αυτή τη στιγμή νέα υφεσιακά μέτρα, αλλά ατζέντα για ανάπτυξη, επενδύσεις και διαρθρωτικές αλλαγές, ενώ είπε πως η ελληνική πρόταση περιελάμβανε και διαρθρωτικές προτάσεις για το ασφαλιστικό σύστημα.

Πέραν αυτών των συγκεκριμένων προτάσεων που συμπεριλαμβάνονταν στην ελληνική πρόταση, είπε ο πρωθυπουργός ότι χρειαζόμαστε κοινωνικό διάλογο και αναλογιστική μελέτη για να προχωρήσουμε το φθινόπωρο σε βαθιές αλλαγές στο ασφαλιστικό.

Εξάλλου, επεσήμανε στους εταίρους πως παρά τις προσπάθειες που έχει κάνει η κυβέρνηση και τις καλές προθέσεις που υπάρχουν σε μερίδα των πιστωτών και των θεσμών, μέχρι στιγμής δεν έχει καταστεί δυνατό να βρεθεί συμφωνία, καθώς κάποιοι με την ακραία στάση τους και τις απαιτήσεις τους δυναμιτίζουν το κλίμα.

Σύμφωνα με τις ίδιες κυβερνητικές πηγές, ζήτησε από τους ομολόγους του να πρυτανεύσει η λογική, η αμοιβαία ευθύνη απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην ευρωζώνη, γιατί αυτό που χρειάζεται η Ελλάδα είναι βιώσιμη λύση και όχι απλά και μόνο συμφωνία.

Το βασικό πρόβλημα στην Ελλάδα, κατέληξε, είναι η αβεβαιότητα, η έλλειψη ρευστότητας και η μη εμπιστοσύνη των επενδυτών και για να λυθούν όλα αυτά πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα και το ζήτημα της χρηματοδότησης.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

«Μην υποτιμάτε πού μπορεί να φτάσει ένας λαός όταν αισθανθεί ταπεινωμένος»

http://www.efsyn.gr/arthro/akraia-stasi-kai-apaitiseis-dynamitizoyn-ti-symfonia

Σοφία Σακοράφα: «Για να επιβιώσει η Ευρώπη πρέπει να εγκαταλείψει τις νεοφιλελεύθερες εμμονές της»

   Ευρώπη   

«Δε μπορεί να υπάρχει Ενωμένη Ευρώπη αν υπάρχουν εξοντωμένοι λαοί», τόνισε η ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Σοφία Σακοράφα, μιλώντας στο «Κόκκινο» και τον Κώστα Αρβανίτη και εκφράζοντας την ελπίδα ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα αρθούν στο ύψος των περιστάσεων. 

Η Σοφία Σακοράφα τόνισε ότι οι  ηγέτες της ΕΕ πρέπει να εισπράξουν το ηχηρό μήνυμα που έστειλαν οι λαοί της Ευρώπης κατά την ευρωπαϊκή εβδομάδα αλληλεγγύης, ότι θέλουν να αποτινάξουν τις πολιτικές που τους οδηγούν στην εξαθλίωση. 

«Αυτή η Ευρώπη πρέπει να αλλάξει, να εγκαταλείψει τις νεοφιλελεύθερες τακτικές και να ακολουθήσει όχι έναν δρόμο αριστερό, αλλά το δρόμο της λογικής και των αρχών που η ίδια επικαλείται και που έχει καταπατήσει κατάφωρα», υπογράμμισε η ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.

«Το πόρισμα της Επιτροπής Αλήθειας για το Χρέος αποδεικνύει το σχέδιο των τραπεζιτών»

Σχολιάζοντας το πόρισμα της Επιτροπής Αλήθειας για το Χρέος, η κ. Σακοράφα σημείωσε ότι είναι «ένα από τα μεγαλύτερα εργαλεία που θα μπορούσε να έχει η κυβέρνηση στα χέρια της». 

Υπογράμμισε η κ. Σακοράφα:

«Έχει το κύρος που της δίνει το ελληνικό κοινοβούλιο και τα συμπεράσματά της είναι επίσημα και βαρύνοντα, όπως κάθε άλλης επιτροπής του ελληνικού κοινοβουλίου. Όσα κατατέθηκαν στις ακροάσεις της επιτροπής είναι επίσημα στοιχεία που δεσμεύουν τους πάντες, ενώ για το πόρισμα εργάστηκαν επιστήμονες εγνωσμένου παγκοσμίου φήμης». 

«Πέρα από κάθε αμφιβολία, το πόρισμα της επιτροπής αποδεικνύει ότι εξηφάνθηκε ένας μηχανισμός ώστε να μπορέσουν μια χούφτα τραπεζίτες παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένων και αυτών στην Ελλάδα, να φορτώσουν και να μετατρέψουν τις φούσκες που είχαν δημιουργήσει σε πραγματικό χρήμα, δηλαδή την απάτη να την κάνουν πραγματικό κέρδος στις πλάτες των κρατών», σημείωσε η κ. Σακοράφα και συμπλήρωσε:

«Σα σχέδιο είναι απόλυτα παράνομο, αλλά και στην εκτέλεσή του καταστρατήγησε κάθε νόμο που και οι ίδιοι είχαν καταπατήσει, και η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι τραπεζίτες και το ΔΝΤ».

«Αυτό δίνει κάθε δικαίωμα στους πολίτες και την κυβέρνηση να αμφισβητήσει το λεγόμενο της υποχρέωσης που έχουμε απέναντι σε αυτούς και γι' αυτό που χρωστάμε», κατέληξε η κ. Σακοράφα με έμφαση.

«Δίνεται μάχη για να ανακτήσει η χώρα την εθνική της κυριαρχία»

Σχολιάζοντας τις προσδοκίες που έχει από την έκτακτη Σύνοδο Κορυφής, η κ. Σακοράφα τόνισε ότι «ο Πρωθυπουργός και η ομάδα που σηκώνει το βάρος της διαπραγμάτευσης θα πρέπει να μην κάνει βήμα πίσω από αυτά που έχει υποσχεθεί στον ελληνικό λαό. Και τότε ας αναλάβουν αυτοί την ευθύνη».

Η ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ εκτιμά ότι πρέπει να αναζητηθεί μια εναλλακτική διέξοδος από το αδιέξοδο που βρίσκεται τώρα η χώρα, αν και εκτιμά ότι δε μπορεί να προτείνει αυτή τη στιγμή τη ρήξη, μιας και δεν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο σχέδιο. 

«Η μάχη που δίνεται είναι να ανακτήσει η χώρα την εθνική της κυριαρχία, να μπορεί να νομοθετεί και να ρυθμίζει τα δικά της θέματα. Η ελληνική κυβέρνηση έχει κάνει τα πάντα για την επίτευξη μιας συμφωνίας. Θέλω να πιστεύω ότι αυτή την ύστατη στιγμή η Ευρώπη θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και θα αναγνωρίσει το δικαίωμα του ελληνικού λαού, να γυρίσει την πλάτη στις μνημονιακές πολιτικές, τις οποίες δεν αντέχει πια», κατέληξε η κ. Σακοράφα.

Ακούστε:

http://www.stokokkino.gr/details.php?id=1000000000011168

Yποψήφιες πόλεις για την Πολιτιστική Πρωτεύουσα 2021

Για τη χώρα μας, το έτος 2021 αποτελεί ορόσημο, καθώς συμπληρώνονται 200 χρόνια από την κήρυξη της Ελληνικής Επανάστασης. Με αυτό το σκεπτικό, ο θεσμός της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας επιστρέφει στην Ελλάδα, και έτσι, το 2021, μία ελληνική πόλη θα μοιραστεί το χρίσμα με μια πόλη της Ρουμανίας.

Σημειωτέον ότι ο θεσμός της Ευρωπαϊκής Πολιτιστικής Πρωτεύουσας ξεκίνησε από την Αθήνα το 1985 και από την ανήσυχη Μελίνα Μερκούρη. Η Θεσσαλονίκη έλαβε τον τίτλο το 1997 και ακολούθησε η Πάτρα το 2006.

Μετά τη σχετική προκήρυξη, πολλές ελληνικές πόλεις εκδήλωσαν το ενδιαφέρον τους για να διεκδικήσουν τον τίτλο. Αξίζει να αναφερθεί ότι η διαδικασία δεν είναι διόλου εύκολη και ότι χρειάζεται συστηματική προετοιμασία.

Έως σήμερα, περισσότεροι από δεκαπέντε δήμοι είναι έτοιμοι να αγωνιστούν, από την Κρήτη μέχρι τη Δράμα, την Καβάλα και την Ξάνθη, αλλά και τους Δήμους Αμαρουσίου, Πειραιά-Σαλαμίνας, Ιωαννίνων, Βόλου, Ρόδου, Κω, Ναυπλίου, Σπάρτης, Μεσολογγίου, Χαλκίδας, Καλαμάτας, Σύρου-Κυκλάδων, Ελευσίνας και φυσικά της Τρίπολης.

Τι θα λάβει η Πολιτιστική Πρωτεύουσα; Πέρα από τη χρηματοδότηση με 1,5 εκατ. ευρώ που θα λάβει ο δήμος από την ΕΕ), σημαντική είναι η διεθνής της προβολή, αλλά και όλος ο κύκλος εργασιών για τα έργα που θα πραγματοποιήσει θα είναι εξαιρετικά σημαντικός τόσο για την πόλη όσο και για τη γύρω περιοχή.

Σημειωτέον ότι κάθε πόλη που ενδιαφέρεται, θα πρέπει να καταθέσει τον φάκελό της έως τις 23 Οκτωβρίου του 2015. Έως τότε, δεν γνωρίζουμε πόσοι και ποιοι Δήμοι θα είναι πραγματικά έτοιμοι. 

Σήμερα, παρουσιάζονται οι πιο «έτοιμες» ίσως αντίπαλες πόλεις της Τρίπολης, ή τουλάχιστον εκείνες που φαίνεται ότι θέλουν τον τίτλο πολύ: Η Καλαμάτα, η Ελευσίνα και η Σύρος.

Η Καλαμάτα 

Πόλη ιστορική, μεγάλο λιμάνι, προσφάτως και διεθνές αεροδρόμιο.

Η πόλη διαθέτει έντονη και πλούσια πολιτιστική δραστηριότητα και μεγάλη τουριστική ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια. Επίσης, ως προς το έτος-ορόσημο και για την Ελληνική Επανάσταση, στην Καλαμάτα συντάχθηκε η προκήρυξη της μεσσηνιακής Γερουσίας προς τις ευρωπαϊκές αυλές, που αποτέλεσε και την ανακοίνωση της έναρξης του απελευθερωτικού αγώνα. 

Ακόμη, η πόλη της Καλαμάτας έχει πλούσιο φυσικό περιβάλλον, ένα εξαιρετικό καινούργιο κτίριο χορού, ενώ δίπλα στην Καλαμάτα βρίσκεται η Μάνη με την ξεχωριστή ομορφιά της και η αρχαία Μεσσήνη με τρία αρχαία θέατρα. Στα προτερήματα: η πόλη είναι καθαρή, έχει λάβει βραβεία για την ανακύκλωση, λειτουργεί εκτεταμένο δίκτυο συνοικιακής κομποστοποίησης, ετοιμάζει πρόγραμμα για τα τοπικά προϊόντα και τη γαστρονομία, ένα πρόγραμμα ένταξης παιδιών Ρομά σε σχολεία είναι ήδη σε εφαρμογή, εκπονείται σχέδιο για μικρούς κήπους σε γειτονιές. Ακόμη, έχει πολλούς πολιτιστικούς συλλόγους και χορωδίες, τόσο για ενηλίκους όσο και για παιδιά.

Η Σύρος 

Το πανέμορφο νησί βρίσκεται στο κέντρο των Κυκλάδων και απέχει 83 ναυτικά μίλια από τον Πειραιά και 62 από τη Ραφήνα. Η Σύρος εμφανίζεται ιδιαιτέρως αναπτυγμένη οικονομικά, ανάπτυξη που στηρίζεται στον τουρισμό, στη λειτουργία του ναυπηγείου, στην υψηλή αγροτική παραγωγή (κυρίως χάρη στην ύπαρξη δεκάδων θερμοκηπίων), στην παρουσία πολλών δημόσιων υπηρεσιών και στη λειτουργία του τμήματος Μηχανικών Σχεδίασης Προϊόντων και Συστημάτων του Πανεπιστημίου Αιγαίου. 

Εξαιρετικά πλούσια πολιτιστική ζωή: το Θέατρο Απόλλων, το Θέατρο «Ευανθία Καΐρη», το Βιομηχανικό Μουσείο, το Μουσείο Αντιγράφων Κυκλαδικής Τέχνης, η Δημοτική Βιβλιοθήκη, το Ιστορικό Αρχείο, το Λαογραφικό Μουσείο, το Πνευματικό Κέντρο, οι δραστήριοι πολιτιστικοί της σύλλογοι, η πλούσια μουσική παράδοση, το Συνεδριακό Κέντρο, το Ενυδρείο στην Άνω Σύρο, που σκοπό έχει να γνωρίσει το κοινό τη θαλάσσια ζωή του Αιγαίου. Της λείπει κάτι; Τίποτε απολύτως.

Μια σταλιά τόπος, με μόλις 20.000 κατοίκους, αλλά ολοζώντανος και ανήσυχος, με μοναδικές φυσικές ομορφιές, διοργανώνει κάθε χρόνο σπουδαία πολιτιστικά γεγονότα -επτά διεθνή φεστιβάλ ανάμεσα στα άλλα- και είναι σημαντικός τουριστικός πόλος. Μάλιστα, το πιο σημαντικό από όλα, είναι ότι η Σύρος δεν θέλει να κατεβεί μόνη της σε αυτή τη μάχη, αλλά σκοπός της είναι η προβολή του κυκλαδικού πολιτισμού στο σύνολό του, καθώς έχει εξασφαλίσει τη σύμπραξη και άλλων νησιών των Κυκλάδων. Συνεργασία, πολιτισμός, και πολλή δουλειά στηρίζουν την υποψηφιότητα της Σύρου.

Η Ελευσίνα

Η Ελευσίνα ήταν η πρώτη πόλη που έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για τον θεσμό της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας. Μιλώντας στη «Lifo», η κυρία Κέλλυ Διαπούλη, θεατρολόγος και πολιτιστική διαχειρίστρια, μέλος της ομάδας που ετοιμάζει τον φάκελο της υποψηφιότητας της Ελευσίνας, είπε: 

«Νομίζω ότι είναι γενική η απαίτηση των ντόπιων να γίνει η πόλη τους Πολιτιστική Πρωτεύουσα. Είναι κάτι που ο κόσμος το έχει ανάγκη. Η Ελευσίνα και τα περίχωρά της είναι από τις πιο υποβαθμισμένες και παραμελημένες περιοχές της Αττικής και γενικότερα της χώρας. Τα τελευταία δέκα χρόνια τουλάχιστον, η Ελευσίνα έχει ξεκινήσει μια τεράστια προσπάθεια να ανακτήσει τους βιομηχανικούς χώρους, έχοντας δημιουργήσει τα Αισχύλεια, που δεν είναι απλώς ένα φεστιβάλ που προσκαλεί καλλιτέχνες αλλά δίνει χώρο και χρόνο στον καλλιτέχνη να γνωρίσει και να ζυμωθεί με την πόλη, και μέσα από αυτήν τη συνάντηση να παραγάγει καινούργιο έργο. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα πολυπολιτισμική πόλη, η οποία για αιώνες είχε εγκαταλειφθεί στην τύχη της, μέχρι που επανακατοικήθηκε αρχικά από τους Αρβανίτες, στη συνέχεια από τους Μικρασιάτες πρόσφυγες και τέλος από νησιώτες που ήρθαν να δουλέψουν στα εργοστάσιά της. Εξ ου και το Λαογραφικό Φεστιβάλ του Ιουνίου που οργανώνουν οι εθνοτοπικοί σύλλογοι ως μια απόπειρα να έρθουν πιο κοντά μεταξύ τους οι διαφορετικοί πληθυσμοί».

____________________
http://www.arcadiaportal.gr/news/treis-dynates-ypopsifies-poleis-gia-tin-politistiki-proteyoysa-2021

Οι Έλληνες της Γερμανίας καταγγέλλουν την Welt για το προκλητικό δημοσίευμα

 Aνθελληνικό άρθρο που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Die Welt 

Με μια επιστολή διαμαρτυρίας αντιδρά η ελληνική κοινότητα της Γερμανίας στο ανθελληνικό άρθρο που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Die Welt, όπως προανήγγειλε μέσω του enikos.gr ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων, κ. Κώστας Δημητρίου.

«Δυστυχώς υπάρχουν πολλά τέτοια δημοσιεύματα. Είναι άλλο η κριτική στη χώρα μας και άλλο τα κακόβουλα δημοσιεύματα όπως αυτό στο οποίο πρωτοστατεί η Die Welt», είπε ο κ. Δημητρίου και αποκάλυψε ότι εξαιτίας του κλίματος που καλλιεργείται εις βάρος της χώρας μας οι Γερμανοί έχουν περιορίσει ακόμη και τις επισκέψεις τους στα ελληνικά εστιατόρια.

_____________
ΠΗΓΗ: http://neakeratsiniou.blogspot.com/2015/06/welt.html#ixzz3dLznrX26

Πού οδεύει η ευρωζώνη;

  Γερμανία, ευρωζώνη, Ευρωπαϊκή Ένωση, Δεξιά, λιτότητα, βία  

evropi.jpg

Το όραμα της ευρωπαϊκής ενοποίησης ισότιμων λαών 

εκφυλίζεται σταδιακά σε γερμανική κυριαρχία

Συντάκτης: 

Πέτρος Θ. Πιζάνιας*

Η ευρωζώνη έχει περιθωριοποιήσει την Ευρωπαϊκή Ενωση. Το όραμα της ευρωπαϊκής ενοποίησης ισότιμων λαών εκφυλίζεται σταδιακά σε γερμανική κυριαρχία και συνοδεύεται από όλη την ιστορικά λανθάνουσα βιαιότητα που χαρακτηρίζει τη γερμανική Δεξιά (τώρα πλέον μαζί με τη σοσιαλδημοκρατία), όπως και τις ισχυρές οικονομικές ελίτ αυτής της χώρας.

Για το γερμανικό κράτος, η Ευρωπαϊκή Ενωση αποτελείται κατά κύριο λόγο από τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, φτωχές και με κυβερνήσεις ρωσοφοβικές, έτοιμες να παραδοθούν στον καλύτερο προστάτη. Αυτές αποτελούν την ιδανική γερμανική γεωπολιτική ενδοχώρα, έναν εύκολο χώρο κυριαρχίας από τον οποίο μάλλον επωφελούνται δευτερευόντως και ορισμένες σκανδιναβικές χώρες.

Εκτός της Αγγλίας, η οποία μάλλον θα τακτοποιηθεί με εξαιρέσεις από τους κανόνες της Ε.Ε., που ευχαρίστως θα παραχωρήσει η κ. Μέρκελ στον κ. Κάμερον, το γερμανικό κράτος κυριαρχεί ήδη στις χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης που δεν μετέχουν στην ευρωζώνη.

Με τακτοποιημένα τα ανατολικά ευρωπαϊκά νώτα τους, η γερμανική Δεξιά και οι σοσιαλδημοκράτες έχουν καταστήσει εδώ και κάποια χρόνια την ευρωζώνη επίκεντρο των προσπαθειών τους για την εμπέδωση μιας φτηνής, ανέξοδης κυριαρχίας σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο.

Οι επιδιώξεις ευρωπαϊκής κυριαρχίας της γερμανικής κυβέρνησης αλλά και των ισχυρών οικονομικών ελίτ αυτής της χώρας κατηγοριοποιούν τις χώρες που μετέχουν στο κοινό νόμισμα σε διακριτές ζώνες ανάλογα με τη χρηστικότητά τους για τη Γερμανία. Φυσικά, οι προσπάθειες του σημερινού γερμανικού κράτους να κυριαρχήσει στις χώρες της ευρωζώνης ασκούνται υπό το ιδεολογικό πρόσχημα της ordoliberal οικονομικής πολιτικής, κοινώς, του δημοσιονομικού ευσεβισμού, και με τη στήριξη ιθαγενών συμμάχων, κατά κανόνα χειραγωγούμενων, όπως στα καθ’ ημάς η Ν.Δ., το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι.

Ωστόσο, για έναν ενήμερο αναγνώστη, οι ζώνες αυτές ορθώς θα θυμίσουν τις αντίστοιχες που χάραζαν οι ναζί για την Ευρώπη με κριτήριο την άρια φυλή, δηλαδή τους εαυτούς τους, σύμφωνα με τις οποίες προέβλεπαν για κάθε χώρα και με επίκεντρο και γνώμονα τη ναζιστική Γερμανία αντίστοιχες οικονομικές και πολιτικές λειτουργίες ανάλογα με τον βαθμό «φυλετικής καθαρότητας».

Πρόκειται για την ίδια λογική, αν και στα θεμελιώδη χαρακτηριστικά, και σήμερα ασκείται στο όνομα του «καλού» το οποίο υποστασιοποιείται ιδεολογικά, όχι στην άρια φυλή, αλλά στον δημοσιονομικό ευσεβισμό, στους κανόνες τους οποίους θέτει το γερμανικό κράτος για όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς.

Και εδώ αρχίζει η γνωστή και από την ιστορία του γερμανικού κράτους πορεία κάθε φορά που νομίζει ότι ασκεί μεγάλη εξωτερική πολιτική, η κατρακύλα στη φαυλότητα, τη διαφθορά, το ψέμα και την καταστροφή. Οι κυρίαρχες γερμανικές πολιτικές ελίτ εφαρμόζουν σταδιακά από την κρίση του 2008 αυτή την παλαιά γερμανική επιδίωξη, αλλά σήμερα με τη διαρκή καταστρατήγηση και άλλοτε την επιλεκτική εφαρμογή όλων των θεμελιωδών κανόνων των συνθηκών που συνέστησαν την Ευρωπαϊκή Ενωση αλλά και την ευρωζώνη.

Η ισότητα των κρατών και η ενίσχυση των πλέον αδύνατων έχει de facto ακυρωθεί. Το ευρωπαϊκό κοινωνικό κεκτημένο έχει πάψει να ισχύει για ορισμένες χώρες-μέλη, υπάρχει επιλεκτική ακύρωση ακόμη και των γερμανικής έμπνευσης προβλέψεων της Συνθήκης του Μάαστριχτ για το δημοσιονομικό έλλειμμα, η φερόμενη ως ανεξάρτητη Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα μετατράπηκε σε θεσμό χρηματοδοτικού στραγγαλισμού των χωρών-μελών που αντιστρατεύονται τη γερμανική κυριαρχία, ενώ με τη συμπαράσταση των θλιβερών σημερινών κληρονόμων του Ζαν Ζορές καταλύουν την πολιτική κυριαρχία ορισμένων χωρών-μελών και ευθέως περιφρονούν τη λαϊκή ετυμηγορία των πολιτών της τρίτης ζώνης του ευρώ με το πρόσχημα των κανόνων.

Βρισκόμαστε λοιπόν σήμερα ενώπιον ενός γερμανικού κράτους που επιδιώκει να αποικιοποιήσει ή να ελέγξει ευρωπαϊκά κράτη σε ποικίλους βαθμούς και ανάλογα με τις περιστάσεις. Σε αυτή τη διαδικασία η Γερμανία καταστρέφει το σχέδιο της ευρωπαϊκής ενοποίησης -μια από τις σπουδαίες πολιτικές δημιουργίες των Ευρωπαίων- όπως κατ’ αναλογία το έπραξε με τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους. Την ίδια στρατηγική ακολουθούν οι ισχυρές γερμανικές επιχειρήσεις ασκώντας επιθετική διαφθορά και ενίοτε θεσμική λεηλασία, ιδίως στις χώρες της τρίτης ζώνης του ευρώ.

Τώρα, πρώτιστο μέλημα της γερμανικής κυβέρνησης είναι να επιτύχει τη θεσμοθέτηση ενός υπερ-υπουργού Οικονομικών για όλα τα κράτη-μέλη, με αρμοδιότητες που θα υπερβαίνουν κατά πολύ τις εθνικές κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια. Ακολουθεί ο θεσμός του προέδρου της ευρωζώνης (ίσως και της Ε.Ε.) με πολιτικές υπερ-αρμοδιότητες επί όλων των κρατών-μελών της ευρωζώνης.

Το παλαιό όνειρο της ευρωπαϊκής ενοποίησης, λοιπόν, εκφυλίζεται σήμερα στη γερμανική κυριαρχία, που καταλύει δημοκρατίες με μνημόνια και συνθλίβει λαούς με οικονομικά μέσα. Ποιος πόλος κρατικής ισχύος απομένει στους Ευρωπαίους πολίτες, ιδίως των μικρών κρατών, για τη ρεαλιστική προάσπιση (και όχι ρητορική, όπως με ψηφίσματα του Ευρωκοινοβουλίου ή βερμπαλιστικές ανακοινώσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής) των ελευθεριών και των δικαιωμάτων τους, εν ολίγοις της δημοκρατίας; Μπορούμε να διακινδυνεύσουμε αυτές τις ιστορικές κατακτήσεις στο όνομα της σημερινής ευρωζώνης;

*ομότιμος καθηγητής Ιστορίας, Ιόνιο Πανεπιστήμιο

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Νέες πρωτοβουλίες εν μέσω αφόρητων πιέσεων

«Χρειαζόμαστε κυβερνήτες που θα σταθούν στο ύψος των παγκόσμιων προκλήσεων»

http://www.efsyn.gr/arthro/poy-odeyei-i-eyrozoni

Τα δισεκατομμύρια που δεν έφτασαν ποτέ

      Γερμανία, Ελλάδα, δημόσιο χρέος, δάνεια, ΔΝΤ, ευρωζώνη, ΕΚΤ  

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

euros.jpg

dreamstime

Συντάκτης: efsyn.gr

Δημοσίευμα της εφημερίδας die Zeit προσπαθεί να εξηγήσει στους Γερμανούς που πήγαν τα 244 δισ. ευρώ δανείων που χορηγήθηκαν στην Ελλάδα.

«Πέντε χρόνια μετά από αυτή την επιχείρηση διάσωσης, τα αποτελέσματα είναι καταστροφικά. Η χώρα είναι πάλι στο χείλος του γκρεμού. Η οικονομία έχει βυθιστεί στην πιο μακρά ύφεση από τον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο λαός έχει φτωχύνει, ένα εκατομμύριο θέσεις εργασίας έχουν χαθεί. Και το βάρος του χρέους είναι υψηλότερο σήμερα παρά ποτέ. Αυτό εγείρει το ερώτημα: τι έχουν κάνει οι Έλληνες με τα δισεκατομμύρια που πήραν; Η απάντηση είναι: τίποτα. Το μεγαλύτερο μέρος της βοήθειας άλλωστε δεν έφθασε ποτέ στην Ελλάδα». 

Κάνοντας μια αναδρομή η εφημερίδα θυμίζει ότι την άνοιξη του 2010, όταν η Ελλάδα έχασε την πρόσβαση στις αγορές πήρε δάνεια 110 δισ. ευρώ: 30 δισ. από το ΔΝΤ και 80 δισ. με διμερείς συμφωνίες με χώρες της ευρωζώνης. Τα κονδύλια αυτά υποτίθεται ότι μέσα σε μια τριετία θα βοηθούσαν την Ελλάδα να ανακάμψει, αλλά η χώρα βυθίστηκε περισσότερο στην ύφεση και η πρόσβαση στις αγορές μετατέθηκε στο μακρινό μέλλον. 

Στην αρχή λοιπόν, οι δανειστές προσπάθησαν να δώσουν κι άλλα περιθώρια παρατείνοντας τη λήξη των δανείων από 5 σε 15 χρόνια και μειώνοντας τα επιτόκια δανεισμού. Αλλά σύντομα έγινε σαφές ότι η Αθήνα χρειαζόταν κι άλλα χρήματα. Ετσι εγκρίθηκε το δεύτερο πακέτο  των 130 δισ. ευρώ αν και μέχρι τότε δεν είχε εκταμιευτεί ακόμα ποσό 35 δισ. ευρώ από το πρώτο πακέτο. Η ωρίμανση των δανείων μετατέθηκε στα 15 και 30 χρόνια, ενώ μέρος αυτής της δεύτερης προσφοράς ήταν και το γνωστό PSI, δηλαδή το κούρεμα ύψους 107 δισ. ευρώ του χρέους που είχαν στα χέρια τους οι ιδιώτες δανειστές.

Από τα συνολικά δάνεια μέχρι σήμερα έχουν εκταμιευτεί 230 δισ. και «κρίνοντας από το μέγεθος της οικονομίας της Ελλάδας, αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο ποσό». Τι έγινε λοιπόν με αυτά τα χρήματα; 

«Από την αρχή της "διάσωσης" η Ελλάδα έχει χάσει περίπου το 1/4 της οικονομίας της- αποτέλεσμα των πολύ αυστηρών μέτρων λιτότητας» γράφει η Zeit. «Το πραγματικό εισόδημα των νοικοκυριών μειώθηκε κατά 1/3. Η ανεργία αυξήθηκε από το 8,9% στο 27% και παρά τις αναδιαρθρώσεις του χρέους, τώρα το βάρος είναι πολύ μεγαλύτερο: το 2009 ήταν 301 δισ., δηλαδή 127,1% του ΑΕΠ και σήμερα είναι 312,7 δισ., δηλαδή 175% του ΑΕΠ. ... Η Ελλάδα βυθίστηκε σε ένα φαύλο κύκλο: πολύ αυστηρή λιτότητα, κατάρρευση του κοινωνικού κράτους, νέα χρέη, χωρίς κανένα μέχρι σήμερα πρόγραμμα ανάπτυξης. Και οι Ελληνες δεν είδαν σχεδόν τίποτα από αυτή τη βοήθεια. Μόνο περίπου του 1/10 του ποσού διατέθηκε για τις δαπάνες της κυβέρνησης, προκειμένου να καλυφθούν κενά του προϋπολογισμού- το 90% των δανείων χρησιμοποιήθηκαν σε αποπληρωμή χρεωστούμενων δόσεων, καταβολές τόκων, επαναγορά κρατικών ομολόγων και ανακεφαλαίωση των ελληνικών τραπεζών».  

Με εξαίρεση δηλαδή το 12% του χρέους που βρίσκεται ακόμα στα χέρια ιδιωτών, τα χρήματα επιστρέφουν στον EFSF, τις χώρες μέλη που έχουν δανείσει την Ελλάδα, το ΔΝΤ και την ΕΚΤ, καταλήγει το δημοσίευμα, αναφέροντας ότι το ζητούμενο των τωρινών διαπραγματεύσεων είναι οι υπόλοιπες δόσεις του δεύτερου πακέτου, χρήματα τα οποία και αυτά θα επιστρέψουν στους δανειστές, για να ξοφληθούν οι προηγούμενες οφειλές.  Φαύλος-κύκλος αδιεξόδου...

http://www.efsyn.gr/arthro/ta-disekatommyria-poy-den-eftasan-pote

O πρόεδρος της Γερμανίας Γιοάχιμ Γκάουκ λέει: "Πρέπει να είμαστε ανοιχτοί στο ενδεχόμενο των πολεμικών επανορθώσεων"

Ελλάδα

Η Γερμανία πρέπει να σκεφτεί σοβαρά το θέμα της ιστορικής ευθύνης που έχει προς την Ελλάδα, αναφέρει σε συνέντευξή του, ο πρόεδρος της Γερμανίας Γιοάχιμ Γκάουκ, ο οποίος εκφράζει την άποψη ότι η Γερμανία πρέπει να είναι ανοιχτή στο ενδεχόμενο πολεμικών επανορθώσεων στην Ελλάδα.

Στη συνέντευξή του, που θα δημοσιευτεί στη σαββατιάτικη έκδοση της εφημερίδας Sueddeutsche Zeitung, ο πρόεδρος της Γερμανίας, η άποψη του οποίου διαφέρει από εκείνη της γερμανικής κυβέρνησης που έχει επανειλημμένα τονίσει πως το θέμα των αποζημιώσεων έχει κλείσει, αναφέρει: «Δεν είμαστε μονάχα πολίτες που ζουν στο σήμερα και στη σύγχρονη εποχή αλλά είμαστε επίσης απόγονοι εκείνων που άφησαν πίσω τους ένα μονοπάτι καταστροφής στην Ευρώπη κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου -και στην Ελλάδα, μεταξύ άλλων περιοχών, όπου επονείδιστα γνωρίζαμε λίγα σχετικά με αυτό το θέμα για τόσο μεγάλο διάστημα». Ο κ. Γκάουκ αναφέρει επίσης πως «Είναι το σωστό για μια χώρα που έχει πλήρη επίγνωση της ιστορίας της όπως η δική μας να εξετάζει τι πιθανότητες ενδεχομένως υπάρχουν για επανορθώσεις» _________________ http://www.stokokkino.gr/article/1000000000008490/Prepei-na-eimaste-anoixtoi-sto-endexomeno-ton-polemikon-epanorthoseon-leei-o-Germanos-Proedros